بارگذاری فوری ۴۳ ایمپلنت AnyRidge فک بالای قدامی؛ بقای کامل
کاشت ۴۳ ایمپلنت AnyRidge با طراحی تیغه‌ای و سطح نانوکلسیمی در فک بالای قدامی؛ نرخ بقای ۱۰۰٪ و موفقیت ۹۵.۲٪ پس از یک سال.
International Journal of Dentistry (Hindawi), 2017
تأثیر طراحی رزوه ایمپلنت بر ثبات اولیه در دوره پس از جراحی
خلاصه پژوهش: کارآزمایی آزمایشی تصادفی‌شده روی ۷ بیمار (۱۰ جفت مقایسه‌ای، ۲۰ ایمپلنت)؛ ایمپلنت‌های با رزوه تیغه‌ای (AnyRidge) طی ۸ هفته پیگیری بدون افت معنی‌دار ISQ، اما گروه مقایسه (EZ Plus) تا هفته چهارم افت ISQ نشان داد (P<۰.۰۱).
این پژوهش چه موضوعی را بررسی می‌کند؟
این یک کارآزمایی بالینی آزمایشی (pilot) و تصادفی‌شده است؛ هفت بیمار وارد مطالعه شدند و در نهایت ۱۰ جفت مقایسه‌ای (۲۰ ایمپلنت — گروه آزمون با طراحی رزوه تیغه‌ای AnyRidge در برابر گروه مقایسه EZ Plus) طی ۸ هفته پس از جراحی با آنالیز فرکانس رزونانس (RFA) به‌صورت هفتگی از نظر تغییرات ISQ پیگیری شدند. گشتاور نصب در همه نمونه‌ها بین ۳۰ تا ۴۵ نیوتن‌سانتی‌متر بود.
اهمیت بالینی یافته
یافته اصلی این است که طراحی رزوه می‌تواند بر روند تغییرات ثبات ایمپلنت در دوره حساس میان ثبات اولیه مکانیکی و ثبات ثانویه زیستی اثر بگذارد؛ نویسندگان تصریح می‌کنند این موضوع می‌تواند برای پروتکل‌های بارگذاری فوری یا زودهنگام اهمیت داشته باشد. با این حال، حجم نمونه کوچک (۷ بیمار) این یافته را در حد یک مطالعه مقدماتی نگه می‌دارد، نه یک نتیجه‌گیری قطعی و تعمیم‌پذیر.
یافته‌های کلیدی
- میانگین ISQ پایه: گروه آزمون (AnyRidge) ۷۹.۵۵±۱.۶۱ در برابر گروه مقایسه (EZ Plus) ۸۰.۰۵±۱.۳۷ — تقریباً برابر در ابتدای کار.
- گروه آزمون در تمام ۸ ارزیابی هفتگی ثبات خود را حفظ کرد؛ گروه مقایسه تا هفته چهارم روند نزولی ISQ نشان داد و سپس تثبیت شد.
- اثر نوع ایمپلنت و اثر متقابل نوع×زمان از نظر آماری معنی‌دار بود (P<۰.۰۱).
- گشتاور نصب اولیه در تمام نمونه‌ها بین ۳۰ تا ۴۵ نیوتن‌سانتی‌متر گزارش شد.
راهنمای خواندن شواهد
- مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی سازوکارها را بررسی می‌کنند، اما مستقیماً معادل نتیجه بالینی نیستند.
- گزارش مورد و مجموعه موارد برای تولید فرضیه مفید است و قدرت مقایسه محدودتری دارد.
- در کارآزمایی‌ها و مطالعات پیگیری، طراحی پژوهش، افت نمونه و تعارض منافع باید در تفسیر لحاظ شود.
منبع و دامنه استفاده
مشخصات کتاب‌شناختی و پیوند متن اصلی در ابتدای صفحه در دسترس است. برای جزئیات روش، اعداد، محدودیت‌ها و نتیجه‌گیری نویسندگان، متن کامل منبع اصلی را مطالعه کنید.
ترجمه و برداشت علمی
این متن یک ترجمهٔ مفهومی و خلاصهٔ فارسی از محور مطالعه است؛ ادعای ترجمهٔ واژه‌به‌واژه یا جایگزینی متن کامل نویسندگان را ندارد. برای تصمیم درمانی، روش و نتایج کامل منبع باید در کنار وضعیت بیمار و دستورالعمل رسمی محصول بررسی شود.
حدود شواهد این مقاله
این یک کارآزمایی بالینی آزمایشی و تصادفی‌شده با حجم نمونه محدود (۷ بیمار، ۱۰ جفت مقایسه‌ای معادل ۲۰ ایمپلنت) و پیگیری کوتاه‌مدت ۸ هفته‌ای است. نویسندگان نتیجه را در حد یک یافته مقدماتی می‌دانند و برای تعمیم به جمعیت بالینی گسترده‌تر، مطالعات با حجم نمونه بزرگ‌تر لازم است.
مشخصات منبع
- عنوان اصلی: The Effect of Implant Thread Design on Implant Stability in the Early Post-Operative Period
- نویسندگان: McCullough JJ, Klokkevold PR
- پایگاه یا نشریه: PubMed
منابع و ارجاع علمی
- McCullough JJ, Klokkevold PR. The Effect of Implant Thread Design on Implant Stability in the Early Post-Operative Period. PubMed. مشاهده‌ی منبع اصلی
این نوشته خلاصه‌ای فارسی بر پایه‌ی منبع بالاست و ترجمه‌ی واژه‌به‌واژه‌ی آن نیست؛ برای تصمیم بالینی به متن کامل مطالعه مراجعه کنید.
ارجاع به این مقاله
اگر از این خلاصه در نوشته یا ارائه‌تان استفاده می‌کنید، این ارجاع را کپی کنید.
تحریریه علمی مگاژن ایران. «تأثیر طراحی رزوه ایمپلنت بر ثبات اولیه در دوره پس از جراحی». مگاژن ایران، ۲ اسفند ۱۴۰۴. https://imegagen.ir/anyridge-thread-design-primary-stability/
مقالات مرتبط
جراحی ایمپلنت با گاید دیجیتال R2GATE: مطالعه بالینی گذشته‌نگر چندمرکزی با یک سال پیگیری
کاشت ۱۲۴ ایمپلنت مگاژن با گاید بدون‌آستین و بدون‌قفل R2GATE در ۶۰ بیمار؛ ۹۰.۳٪ به روش گاید (۷۳.۲٪ بدون فلپ) با بقای ۱۰۰٪ ایمپلنت‌ها انجام شد.
PubMed
اثر افزایش عمق رزوه بر ثبات اولیه ایمپلنت‌های دندانی: مطالعه آزمایشگاهی
مطالعه آزمایشگاهی روی ۲۴ ایمپلنت مگاژن با چهار عمق رزوه مختلف در استخوان مصنوعی D3؛ با پشتیبانی لجستیکی MegaGen Portugal.
Surgeries (MDPI), 2024