بقا و پیامد رادیوگرافیک ایمپلنت جدید با گردن ماشین‌کاری‌شده بلند (ARi): مطالعه گذشته‌نگر یک‌ساله

این پژوهش چه موضوعی را بررسی می‌کند؟

این منبع یک مطالعه گذشته‌نگر (retrospective) یک‌ساله است که ۱۱۷ ایمپلنت ARi مگاژن با طراحی گردن بلند ماشین‌کاری‌شده، کاشته‌شده در ناحیه قدامی فک در ۵۸ بیمار را از نظر بقا، موفقیت و تغییرات استخوانی/بافتی بررسی کرد؛ ارتباط سیگارکشیدن و دیابت با پیامد درمان نیز به‌عنوان هدف ثانویه ارزیابی شد.

اهمیت بالینی یافته

یافته بالینی مهم این مطالعه، تفاوت پیامد بین بیماران سیگاری و غیرسیگاری است: شانس شکست ایمپلنت در بیماران سیگاری حدود پنج برابر بیشتر برآورد شد (نسبت شانس ۵.۳۱)، هرچند این تفاوت در سطح آماری کاملاً معنادار نبود (p=۰.۰۹). دیابت نیز به‌عنوان یک عامل خطر برای شکست ایمپلنت شناسایی شد. این یافته‌ها اهمیت غربالگری وضعیت سیستمیک بیمار پیش از انتخاب این طراحی گردن بلند را نشان می‌دهد.

یافته‌های کلیدی

• نرخ بقا در سطح ایمپلنت ۹۷.۴۳٪ و در سطح بیمار ۹۴.۸۳٪ طی یک سال.
• نرخ موفقیت (بر اساس معیارهای بالینی و رادیوگرافیک) در سطح ایمپلنت ۹۱.۴۵٪ و در سطح بیمار ۸۲.۷۶٪.
• میانگین تحلیل استخوان مارژینال در ۱۱۴ ایمپلنت باقی‌مانده ۰.۴۶ ± ۱.۰۵ میلی‌متر.
• شانس شکست ایمپلنت در بیماران سیگاری حدود ۵ برابر بیشتر از غیرسیگاری‌ها بود (OR=۵.۳۱، p=۰.۰۹).
• دیابت به‌عنوان یکی از عوامل خطر مرتبط با شکست ایمپلنت گزارش شد.

منبع و دامنه استفاده

مشخصات کتاب‌شناختی و پیوند متن اصلی در ابتدای صفحه در دسترس است. برای جزئیات روش، اعداد، محدودیت‌ها و نتیجه‌گیری نویسندگان، متن کامل منبع اصلی را مطالعه کنید.